Foto´s Mallorca Online (Arjan, haha dan heb ik ook nog wat geschreven)
Hallo allemaal, (Jeronimo, donderdag 22/04)
We dachten dat het onderhand wel weer eens tijd was voor een update, tot mijn verbazing was het alweer ruim een maand geleden. Time flies .... zeggen ze wel eens en dat is hier zeker het geval. We hebben nog allerlei dingen die we willen doen en zien, en als we dan wel eens vooruit kijken dan schrikken we ervan hoe weinig tijd we nog hebben.
Ik zal verder gaan waar we de vorige keer geëindigd zijn. Ons examen spaans verliep prima, Arjan had een 8,5 en ik werd zelfs verblijd met een 9, niet slecht dus. Moet wel bij gezegd worden dat het voor ons eigenlijk een niveautje te laag was. Maar ons Spaans was weer lekker opgefrist en dat blijkt nu wel zijn vruchten afgeworpen te hebben, het Spaans gaat ons redelijk goed af. De lessen zijn wel nog niet altijd helemaal te volgen, maar dat was misschien ook wel een te hoog gegrepen doelstelling van ons. We hadden het er laatst nog over hoe ons niveau Spaans was toen we net aankwamen en hoe het nu is, en dan kunnen we redelijk tevreden zijn. Als we alleen met Nederlanders zijn dan praten we natuurlijk Nederlands, en als er iemand van een andere nationaliteit bijkomt dan wordt er Spaans gepraat. De andere erasmus studenten gaan ook steeds beter Spaans praten en dan wordt het ook makkelijker en leuker om een conversatie in het Spaans te houden.
Valencia was echt leuk, zoals vorige keer gezegd gingen we naar het jaarlijkse feest daar: Las Fallas. Om 10 uur ’s morgens vertrokken we met 7 man (2 Duiters, 2 Nederlanders, 2 Walloniers en een Italiaanse) met de bus vanuit Zaragoza om vervolgens 4,5 uur later aan te komen in Valencia. Daar werden we door een kennis van een Duitse rondgeleid in de stad en voegden zich nog 3 Brazilianen en een Duitser bij de groep die toevallig ook vanuit Zaragoza daarna toe waren gereisd. Rond twaalf uur ’s nachts was er een enorme vuurwerk show, zo mooi had ik het nog nooit gezien. Natuurlijk met mijn camera een mooi filmpje geschoten van de laatste 30 seconden, om hem daarna met mijn stomme kop te wissen, aarrgghh. Balen dus! Na het vuurwerk was het feest op straat met DJ’s tot een uurtje of 5/half 6 ’s morgens, en daar waren wij natuurlijk ook niet vies van. Toen dat afgelopen was besloten we maar naar het strand te gaan aangezien onze bus pas om 10 uur weer terug reed. Om 3 uur s’middags was ik weer thuis en blij dat ik naar mijn bedje kon, erg leuke trip maar ook erg vermoeiend!
Van donderdag 8 tot zondag 18 April hadden we vakantie, hier heet dat Semana Santa. De drie dagen daarvoor hadden we nog wel les, maar ze zijn hier wel zo redelijk dat vakantie hier ook echt vakantie is (in tegenstelling tot de UvT). We hoefden dus verlopig even geen opdrachten te maken en konden dus al een beetje een pre-vakantietje houden. Was wel lekker want we hadden het erg druk gehad. Tja, en als je als erasmus student hier niets hoeft te doen voor school dan wordt er meestal wel ergens een feestje georganiseerd, zo ook deze dagen dus. Onze Wallonische vriend Julien, die niet vies is van feestjes organiseren (vanavond hebben we er weer een), had het brilliante idee om woensdags na de laatste lessen voor de vakantie een feestje te organiseren in het park, dus hup, met een mannetje of 20 naar het park lekker in het zonnetje. Daarna dat nog even doorgezet tot in de late uurtjes in zijn appartement, was weer gezellig. En na wat glaasjes worden er weer van allerlei dingen beloofd die we gaan doen, dus zo ook die avond. De volgende dag zou er een goede pot gemaxed worden (beruchte spelletje met dobbelstenen en veel te veel bier). Was de volgende morgen toen ik wakker werd daar niet zo blij mee, maar ja, had de avond daarvoor het grootste word en... belooft is belooft, dus wij maxen. En dat hebben er een paar geweten, hehe. Arjan was net teruggekomen vanuit Nederland, had zijn tas nog niet uitgepakt of hij kon zo weer door. En als niet drinker piste hij bijna in zijn broek van het lachen, andere Jeroen uit Tilburg had het geluk met dobbelen niet aan zijn zijde die avond zullen we maar zeggen.
Na al dat gefeest en werken op school was het weer lekker om even echt te relaxen. Arjan en ik gingen een week naar Mallorca, naar mijn ouders. We werden weer ouderswets verwend, lekker gegeten, goed geslapen, Davis Cup wedstrijdje meegepikt, het eiland bezichtigd en natuurlijk ook erg leuk om mijn ouders weer te zien. Het weer was niet echt optimaal, maar we mochten niet klagen. Het was echt een heerlijke week, dat is wel aan de foto’s te zien, lekker even tot rust gekomen. Vooral voor Arjan, al dat op en neer vliegen gaat je niet in de koude kleren zitten, haha. Volgende week staat er weer een vakantie Turkije voor de deur, de jongen heeft het zwaar ;-). Maar even geen grappen, door al dat gereis heeft hij het nu wel drukker. We hebben toch al genoeg te doen, het einde van het semester is in zicht en er moeten allerlei opdrachten ingeleverd worden en presentaties (ja, in het Spaans!) gegeven worden. Dan nog niets gezegd over aankomende tentamens, dus wordt even pezen hier.
Het weer wil hier nog niet echt. Toen we afgelopen zondag terugkwamen uit Mallorca was het 11 graden en regen. Gisteren (Woensdag) was het 26 graden en strakblauwe hemel en vandaag is het weer 10 graden en regen. De ene dag kun je bij wijze van spreken een korte broek aan de andere dag heb je je winterjas nodig. Beetje raar, maar je schijnt hier ook niet echt een lente te hebben. Het slaat gewoon in een hele korte tijd om. Maar we hoeven ons geen zorgen te maken, in Juni als we examens hebben schijnt het hier 35 graden te zijn. Dus dat zal wel lekker worden, vooral omdat onze faculteit geen airco heeft. In Augustus schijnt de stad bijna verlaten te zijn, men zegt dat het hier dan niet uit te houden te is.
Maar goed, dit was het weer voor nu. Tot mails/msns/bels/sms’s/ziens/ of wat dan ook.
De groeten van de Cabelleros!
Querido amigos y familia (Jeronimo):
Jaja, eindelijk weer een uitgebreid verhaal vanuit Zaragoza! Laten we het hopen dan. Weet zo even niet waar ik moet beginnen, want het het is weer lang geleden. Niet dat we jullie vergeten, maar we hebben zoveel te doen hier dat we ooit zelf de weg kwijt raken.
Ik zal eerst maar eens uitleggen hoe een week er hier voor ons normaal gesproken uitziet. Van maandag t/m donderdag hebben we les. Op dit moment is het nogal druk, want naast zo’n 20 á 24 uur les per week hebben we ook nog eens 15 uur per week spaanse cursus. Deze cursus duurt drie weken, maar dit is de laatste week dus we zijn er weer bijna vanaf. Van de ene kant wel lekker, maar van de andere kant toch ook een beetje jammer. We hebben namelijk een leuke groep en een zeer amable spaanse profesora, Paz ;-).
Als we in het weekend niets ondernemen dan zijn op donderdagavond en zaterdagavond de stapavonden. Op donderdagavond is het erasmus-avond in ‘La Tierra’ en als buitenlandse student kun je daar dus niet ontbreken. Daarna worden meestal nog wat slaapmutsjes gedronken in de ‘La Casa del Loco’ om vervolgens rond half 7 terug te keren naar huis. Op zaterdagavond duiken we het echte spaanse nachtleven in om te genieten van al het moois wat Zaragoza ons te bieden heeft. Ook deze avonden worden meestal ‘s morgens, en dan zijn we nog bijna de mietjes van de avond als we tussen 6 en 7 terugkeren naar huis. Dus de “Brabantse nachten .....” vallen wel mee tegenover hier. Moet alleen wel zeggen dat ik de brabantse nachten wat dat betreft wel iets relaxed-ter vind. Van de ‘day-after’ maken we namelijk niet zo veel mee meestal.
Nu wat we de afgelopen tijd zoal hebben gedaan. Mmm, ff denken. Ik zal maar beginnen op 5 maart, verjaardag van mijn moeder en onze vriend Robin, maar hier is het ook een feestdag. ‘Cinco de Marzo’ word geviert in een groot park en is werkelijk waar de grootste chaos ever! Het grappige is wel dat bijna geen een spanjaard je kan vertellen hoe deze dag is ontstaan. Als je het vraagt krijg je een antwoord zoals: ”Ehmmm, heeeel lang geleden....uhm...heeft een groep een andere groep verjaagd en uhhh..... daarom is het nu feest”. Jaja, nou in Nederland heet dat volgens mij gewoon een excuus om te zuipen. Maar goed, mijn bijnaam na deze dag was dan ook Jeronimo Calimocho (= rode wijn met cola) dus echt veel mag ik dan ook niet van zeggen, ik noemde het gewoon intergreren met de spaanse medemens.
De doelstelling van die spanjaarden hier is dus om zoveel mogelijk te zuipen, zoveel mogelijk verbrande bbq-worsten weg te werken, zoveel mogelijk te kotsen, zoveel mogelijk rotzooi te maken, zoveel mogelijk vrienden in het water te gooien met een temperatuur van een graadje of 12 en je bent de koning als je een volle mobiele toilet omgooit waar een van je vrienden net op zit. Meer hoef ik er niet over te zeggen, je weet nu alles. Wij hebben er in ieder geval erg om gelachen. Kijk naar de foto’s en je krijgt een beetje een indruk.
Een weekend na dit verder vrij ‘zware’ weekend, afgelopen weekend dus, zouden we eigenlijk naar Barcelona gaan om enkele Tilburgse vrienden op te zoeken. Helaas ging dit niet door de tragische aanslag in Madrid wat, moet ik zeggen, ons toch best wel aangegrepen heeft. De dag na de aanslag was in heel Spanje een mars (ik mag het woord ‘optocht’ niet meer gebruiken van Arjan), zo ook in Zaragoza. Zoals ik van Arjan begreep stond er op de voorpagina van De Telegraaf een foto met een gedeelte van de mars in Zaragoza. Maar goed, in een stad van 700.000 mensen, dat daar meer dan 500.000 mensen in een demonstratie lopen tegen het terrorisme en om te rouwen voor de doden is echt indrukwekkend! En als iedereen dan begint te klappen en daarna stil is en de echo vanhet geklap tegen de hoge gebouwen weerkaatst is echt een kippenvel moment, impresionante!
Het leek ons dus niet zo verstandig meer om naar Barcelona te gaan. Drie dagen van nationale rouw en op zondag landelijke verkiezingen, alles zou gesloten en streng bewaakt zijn. Geen goed idee dus, temeer er misschien nog wel meer aanslagen eraan staan te komen. Je weet het ook niet op zo’n moment. Barcalona kan altijd nog.
Op die zaterdag zijn wij dus maar met onze alleraardigste Tilburgse vrienden Eelco en Jeroen M. een roadtrip gaan maken hier in de provincie. Als lekker voorbereide Holandse jongens hadden wij natuurlijk geen flauw idee waar we naar toe gingen toen we de auto in stapten. “We zien wel”. Dus reden we eerst ten zuiden van Zaragoza naar het plaatsje Belchite, dat in de burgeroorlog in 1936-1939 door Franco en zijn troepen totaal in puin is geschoten. Alleraardigste bezienswaardigheid, vind het alleen een beetje raar dat het er na al die jaren nog steeds zo bij ligt en dat mijn daarnaast gewoon een nieuw dorp heeft gebouwd. Zonder het oude dorp op te ruimen.
Maar goed, om de efficiency van zo’n dagje touren zo hoog mogelijk te krijgen besloten we dus daarna maar om naar het noorden, naar de bergen te rijden. Het hele stuk weer terug naar Zaragoza en daarna nog ruim 2 uur naar de Pyreneeën. Dat alles om een paar sneeuwballen te gooien en en kop koffie te drinken. Een heel skigebied met mensen op skischoenen en met skipakken aan en wij lopen daar een beetje als een stel dwazen sneeuwballen tegooien in onze spijkerbroek en suede schoenen. De mensen dachten daar ook dus terecht: Wat een mafkezen! Maar goed, wij hadden een in ieder geval een leuke dag!
Morgen (Woensdag 17 maart) is hier de finale van de spaanse beker (Real Madrid vs. Real Zaragoza) en wij gaan met onze hele groep van spaanse cursus (inclusief onze Paz natuurlijk) dat bij iemand kijken. Word dus wel gezellig, voor als ‘onze Real’ wint.
Groot feest zal het voor mij echter niet worden, ik ga namelijk naar Valencia donderdag samen met vrienden van de spaanse cursus om daar ‘Las Faillas’ (Weet niet hoe je het schrijft, maar het is een groot feest daar) mee te maken. Zal wel een zware trip worden. We vertrekken donderdagmorgen om 10 uur met de bus om vervolgens, 4 uur naar Valencia te rijden, stad te bekijken, feesten en de volgende morgen weer om 10 uur met de bus terugreizen naar Zaragoza. Gezellig zal het zeker wel worden, alleen jammer dat Arjan niet mee wil/kan gaan vanwege zijn suiker. Misschien ook wel zó verstandig.
Einde weer van deze update, het is inmiddels half 2 ’s nachts. Morgen examen spaans, gaat ons wel lukken. Arjan slaapt al, maar wil jullie, net als ik, zeker wel de groetjes doen.
Un abrazo fuerte,
Los Cabelleros
Zoals iedereen natuurlijk al weet is Madrid 11-M opgeschrikt door een laffe terroristische actie! Omdat ook in het Nederlandse kamp veel ongeruste telefoontjes binnenkwamen van ouders, vriendjes, vriendinnetje en familieleden, wil ik bij deze even zeggen dat alles hier vrij normaal. Ook onze klasgenoten en vrienden in Madrid zijn niet betrokken geraakt bij dit drama. Wel werd deze treinlijn vaak gebruikt door hen, maar op donderdag hadden de leraren op de universiteit een staking, dus niemand moest ´s morgens naar school. Een geluk dus en zo komt het wel heel dichtbij. Hier merken we er niet heel veel van, natuurlijk is de stemming gedrukt en alle televisie kanalen zenden non-stop beelden uit, maar voor de rest gaat het leven hier gewoon z´n gangetje. Niemand hoeft zich dus ongerust te maken en waar kan je veiliger zitten dan in een verlaten provinciestadje: Zaragoza.
Dit weekend zouden we eerst naar Barcelona gaan, maar door de drie dagen van rouw en de verkiezingen van zondag hebben we besloten dit plan een maandje uit te stellen en zaterdag een road trip te maken richting de bergen. Voor de rest hebben we het hier heel druk met studeren, een beetje uitgaan, genieten van mijn top hits CD opgestuurd door m´n vriendinnetje en al het moois dat spanje te bieden heeft...
Door de drukte blijven de mooie verhalen een beetje achter, maar wat in het vat zit...
Hasta pronto
De eerste van de maand feitjes:
- Afgelopen weekend heerlijk samen met Christel, Maaike en Harrie genoten van al het moois dat Madrid te bieden heeft, waaronder eindelijk een ´goeie churros tent!!´
- Madrid was een super mooie stad met veel indrukwekkende gebouwen, parken, bedelaars/zigeuners, weersveranderingen, teveel starrbucks,en goede churros tentjes.. Maar na zo´n slopend weekendje waren we toch wel erg blij om weer rustig af te kunnen reizen naar ons provincie stadje: Zaragoza (dan maar geen goede churros..)
- Jullie worden snel verwend met leuke foto´s die in het Christel&Maaike-zijn-op-bezoek-weekje zijn gemaakt..
-Vandaag is officieel de vakantie-geniet-ervan periode beëindigd. Vanmorgen om 9 uur een test gemaakt om ons niveau spaans te bepalen en de komende drie weken mogen we 39 uur per week opdraven om lessen te volgen, participeren en uit te kijken naar de volgende pauze. ¿Wie heeft gezegd dat studeren in het buitenland een vakantie is?
- Jeroen mag dinsdag eindelijk naar een podo therapeut om zijn ´dedo gordo´ te behandelen..
- Het is hier zo verschrikkelijk koud dat heel noord spanje op zijn kop ligt door sneeuw en alles wat moeder winter natuur te bieden heeft...
Nu maar weer snel naar de volgende les...
Buenos días a todos, (Arjan, de scandinaviër voor vele spanjaarden)
Aangezien het roddelcircuit al pruttelend op gang begon te komen na het ontbreken van enig teken van leven vanuit dit – nu troostenloze en regenachtige - Zaragoza, is hier een nieuwe update.
De grootste uitdaging is voor ons nu begonnen: lessen in het spaans volgen en dan mogelijk ook nog belangrijk: het begrijpen van het gebrabbel dat nu steeds meer begint te lijken op een goed te begrijpen taal. Waar mogelijk ook nog logisch verband in is te ontdekken.
Twee weken geleden zijn we begonnen met het uitzoeken van de vakken, hierbij is vooral gelet op het Hoe-Makkelijk-Is-Dit-Voor-Buitenlandse-studenten level! De eerste week was voor ons vooral een ontdekkingsreis van vak tot vak, waarbij menig ‘joder’ heeft geklonken om zo de beste samenstelling van vakken te krijgen. Bij sommige vakken wisten we na 5 minuten al dat dit een No-Go was (Lees: Bolsa voor Jeroen en Eelco) en andere vakken gaven we soms nog een tweede kans. Nu anderhalve week verder hebben eindelijk alletwee een lijstje met 6 vakken waar we tevreden mee zijn, maar nu komt nog het moeilijkste: Begrijpen! Ik moet zeggen dat het niveau hier zeker een stuk minder is dan op Tilburg en de manier van lesgeven is ook nog zeer middeleeuws. Academische vaardigheden worden in het Spaans vertaald tot: zó correct mogelijk kunnen notuleren, geen enige verwerking van informatie dat lijdt tot het aha gevoel of wat dan ook wat lijkt op begrijpen en daarna als een kopieerapparaat de informatie weer reproduceren op het tentamen. Erg fijn natuurlijk voor mensen die het hier moeten hebben van de grote lijnen en zeker niet van de gedetailleerde informatie. We zijn daarom maar alvast spaanse vrienden aan het maken om in de tentamenweek voorzien te zijn van de juiste aantekeningen....
Nu maar even de belangrijkste gebeurtenis van de week: De aankomst van Christel en Maaike in Zaragoza (nou ja de aanwezigheid van Maaike was door haar wagenziekte en F1 buschauffeur het eerste uur alleen lichamelijk!) Drie weken nog geen regen gehad en ja hoor vrijdagavond de dames komen de bus uit en de hemel opent zijn sluizen. De eerste avond lekker in onze ‘piso’ gekookt om zo een beetje op adem te komen na de lange reis. Zaterdag de eerste rondleiding gegeven samen met de ouders van Jeroen (Mevrouw en Meneer Langenberg kwamen een weekendje langs om te kijken of ons Jeroentje het hier wel goed maakte) door een grauw Zaragoza (het park, de stamkroeg en de universiteit). ’s Avond zijn we met z’n zessen uit eten geweest bij een erg gezellige Spaanse Italiaan. We kregen daar een lesje: hoe ontdek ik een gekurkte fles wijn en hoe blijf je aardig doen tegen een serveerster die qua gelaatsuitdrukkingen beter op een vismarkt uit de verf komt. Toch was het een zeer geslaagde avond en had iedereen (meer dan) zijn buikje vol met, zeker voor mij, de beste pasta ooit! Half één en dan klaar zijn met eten is hier niet raar en dus daarom nog maar even het nachtleven in om vervolgens voldaan te gaan slapen voordat de zonnestralen ons kunnen inhalen.
Zondag was de hemel blauw en schoot de temperatuur omhoog naar een voor de dames prettige 16-18 graden. We zijn toen naar de basiliek ‘El Pilar’ geweest (echt zeer indrukwekkend) en hebben door de mooie straten van Zaragoza geslenterd om vervolgens te eindigen in een tapasbar. Hier hebben het spaanse leven weer geproefd met uiteraard een mooi flesje rode wijn. Het was een erg leuk weekend en eigenlijk vergeet ik nu elke spaanse bar die om de 2-3 uur werd genomen voor de broodnodig brandstof: cortado’s! Voor de mensen die mij een beetje kennen, weten: dit is het leven....
ps: de foto´s van de dames ladderzat in menig barretje volgen snel.... :-)
Oma Eikelenboom: Gefeliciteerd met het overgrootmoederschap (leuk woord voor scrabble)
Hola a todos: Jeronimo! (Viernes 13 febrero)
Weer een berichtje vanuit een zonnig Zaragoza. Het gaat prima met ons, we hebben onze draai hier helemaal gevonden. Kunnen nu de stad doorkruisen zonder dat we de kaart er elke keer bij hoeven te pakken. Genieten van het zonnetje op de vele bankjes en natuurlijke de warme spaanse ‘ambiente’. Arjan’s vrouwelijke kant komt hier ook goed naar
boven, hij heeft geen coordinatie vermogen, alhoewel het steeds beter gaat. Maar goed even een update-tje van wat we de afgelopen dagen hebben gedaan en meegemaakt.
De dagen voor donderdag hebben we wat uitzet gekocht voor ons appartement (pannen, borden, glazen, etc.). Het zijn hier nu ‘rebajas’ (uitverkoop) dus dat kwam goed uit. Verder zijn we een beetje met de Tilburgers en andere Nederlanders die hier gaan studeren omgegaan. Donderdag was het dan toch eindelijk zover. Na 10 dagen van naar woonruimte zoeken, stad verkennen, rondslenteren, internetten was het dan de 12e en dus de eerste officiele meeting met de universiteit: de
introductiedag. Om 12 uur moesten we verzamelen in ‘salon de actos’ waar we een kort praatje kregen over hoe alles er hier aan toe gaat. Daar waren dus de eerste contacten met alle exchange students. De meeste komen dus uit Nederland (30 in totaal wat ongeveer 40% van de exchange studenten zijn) wat van de ene kant heel leuk en gezellig is
maar van de andere kant ook niet goed is voor je Spaans. Dan zijn hier nog veel Fransen, Italianen, enkele Belgen, Brazilianen, Portugezen en mensen uit de U.K. En natuurlijk onze ‘vrienden’ van ‘Middle Earth’ , wat een gasten zeg........ Het is een jongen en een meisje uit Idaho, U.S.A. Die jongen is denk ik 2,10, weegt over de 150 kilo zeker en heeft van dat lange blond krullend haar (net een ontploft matras waar alle veren uitspringen). Het meisje is denk ik nog net geen 1,60 en weegt 100 kilo, heeeeeel apart stel dus. Echte McDonalds generatie, hebben ze hier wel pech want die zitten hier
niet zo heel veel. Maar ja, je moet ook naar het innerlijk kijken heeft mijn moeder mij altijd geleerd. ’s Avonds hadden we een feestje in ‘La Tierra’ waar donderdags alle exchange students heen gaan.. Maar natuurlijk was er eerst de halve
finale van de Copa del Rey (Spaanse Amstel cup) waar Real Zaragoza het thuis moest opnemen tegen Alavés. We gingen met wat Nederlanders en onze spaanse vriend Jose naar café Kabul (geen grapje) om het daar te kijken onder het genot van biertjes en één cola light. De eigenaar vond ons hele fijne klanten. We dronken als Engelsen zei hij, maar waren niet zo luidruchtig. Hij vond ons ‘muy amable’, heeeej....... dat beschouwen we als een compliment. Die gast mag ook al blijven, vooral nadat we afgerekend hadden, kost echt niets hier. Maar goed, uit was het 1-1 geworden en donderdag werd het 0-0, dus waren ze door. Veel mensen de straat op met vlagen, sjaaltjes, toeterend in de auto, allemaal richting Plaza de España in het centrum. Zag er leuk uit allemaal, maar wij besloten toch maar naar het feest te gaan. Het feest was echt super leuk en gezellig, alle nationaliteiten onder elkaar, praatjes maken, samen gezellig wat glaasjes drinken en
natuurlijk mochten ‘enkele’ (lees 34) foto’s niet ontbreken. Iedereen kreeg bij binnenkomst een presentje van onze vriend Bacardi zoals een aansteker, riem, horloge, echt mooie dingen, geen shit dus. Om 4 uur gingen wij wankers weer naar huis, wat hier dus echt vroeg is. Maar goed, dat ritme krijgen we misschien nog wel te pakken, we zijn
tenslotte nog geen twee weken hier ;-) Vandaag moesten we tussen 11 en 2 uur op de faculteit ons info
pakketje ophalen en inschrijven. Onze vriend M** Tarde (M**rits P**wer à M**tje P**wtje à M** Tarde ß tarde is laat in het spaans) was dus weer eens te laat en stond om 2 over 2 voor een gesloten deur. [some words has been blacklined for reasons of national security] Woensdag moest hij onze broodjes betalen omdat we driekwartier op hem hadden moeten wachten. Meteen een regel van gemaakt. Wie een bij een afspraak meer dan een kwartier te laat komt moet ‘bocadillos’(broodjes) betalen voor iedereen. Honger zullen wij dus niet krijgen hier, hihi. Vanmiddag hebben we lekker op een bankje in de zon gezeten met vijf man: Gisteravond besproken, grapjes gemaakt, liedjes van vroeger gezongen. Die Spanjaarden vinden ons af en toe volgens mij echt een stelletje mafkezen. We zijn echt een attractie hier, vooral voor de oudjes, maar ja als we maar lol hebben is het goed. Zo, het is hier nu 20.10, tijd om weer eens wat culinaire hoogstandjes in de keuken te gaan verrichten, zoals jullie op de foto’s zien lukt het aardig. Verwacht Arjan ieder moment wel terug van zijn dagelijkse ‘phonecall’met het thuisfront en hij zal ook wel honger hebben. Zoals jullie zien hoeven jullie over ons geen zorgen, wij intergreren hier aardig in het spaanse leventje, daar kan menige
buitlander in Nederland nog een puntje aan zuigen.
Voor nu weer hasta luego (uitspraak hier: ‘ta logo) en tot mails/msns/bels etc etc.
Foto´s
1: Onze nieuwe amigo (Eelco, Limburger: is voor de lijntjes)
2: De Finse getuite lipjes zijn ook in Zaragoza weer goed op smaak
3: Tilburgers + een gefrustreerde Duitse saying cheese..
4: Arjan kookt zijn nu al bekend bij Spanjaarden staande (hé Jose)
Tortilla de patatas holandesas. (Normale tortilla de patatas, maar
dan met Zalm)
HOE LEUK ZE HET OOK VINDEN, ZE MISSEN TOCH ALTIJD WEER HUN VRIENDINNETJES..
Buenos Tardes, (8 febrero, Arjan)
Het is nu 18:00 en waarschijnlijk zijn jullie nu in het stormachtige holland al aan de aardappels met jus, groente en natuurlijk de onmiskenbare appelmoes om alles te prakken! Wij dus niet, want wat is dit voor een leven hier.. Hopelijk kent mij diabetes verpleegkundige niet van het bestaan van deze site (sorry Els), want wij hebben net 3 uur geleden ontbijt genomen!! Echt bizar! Gister zijn we voor het eerst echt uit geweest, nou ja echt, de spaanse amigos met wie we waren vonden ons echt een stelletje chica´s dat wij AL OM 5.30 ´s morgens naar huis gingen.. want ja het begint pas echt tussen 3 en 4 in de nacht en het gaat dan door tot 9 uur ´s morgen.. Echt niet te geloven! Maar goed het was erg gezellig, om 3 uur kwamen we in een heel smal straatje met super veel cafe en je kon gewoon niet meer normaal lopen van het aantal mensen. Iedereen is vrolijk en je hebt helemaal geen agressieve sfeer (daar zou de randstad nog weleens een voorbeeld aan kunnen nemen). Ook hadden we een special guest, want Harry was vanuit Madrid overgekomen om hier in het provincie stadje (zo was het toch?) een weekendje te genieten van een ECHTE Spaanse stad zonder al die commerciele rommel.. Vanavond gaan we lekker uiteten met z´n drieen want Harry wordt 21 (jonkie), dus dat moet gevierd worden (Tin tin , en PPSmits we zullen jullie missen vanavond, maar kunnen jullie wel meelappen :-)) ) Het is dus in één woord: Genieten!!!
Dit was het weer even vanuit Zaragoza. Morgen gaan we onze uitzet kopen (pannen,borden, bestek ect) en natuurlijk een kookboek.. dus binnenkort zal ik eens wat receptjes via het internet verspreiden...
Hasta luego,
Arjan
Buenos días a todos, (parte 3, Arjan (7 febrero))
Ik heb getracht mijn adresboek te vernieuwen zodat iedereen kan
genieten van de perikelen van ´los caballeros´! Maar als er toch wat
verkeerde email adressen tussenstaan, of er zijn suggesties uit het
publiek voor nieuwe, dan zal ik dit zeker in overweging nemen..
Bueno, Het is zaterdagmiddag 16:00 en we hebben net 2 uur geleden
ons ontbijt gehad met natuurlijk mijn dagelijks brandstof CORTADO´s.
Het ritme qua eten is echt helemaal anders, maar eigenlijk wen ik er
erg snel aan. Omdat we pas sinds gister een kamer hebben, waren we
elke ochtend, middag en ´s avonds te vinden in kleine gezellige
spaanse barretjes om daar het ´goeie spaanse leven´ te proeven! De
barretjes zijn hier nog echt spaans, zonder dat ze besmet zijn met de
onstuitbare griep die Amerikaanse commercie heet! Alles is lekker,
goedkoop en smaakt nog beter als er een rood wijntje bij wordt
gedronken (voor mij natuurlijk met mate). Als wij bijvoorbeeld ´s
middag niet warm eten, maar even snel een bocadillo gaan eten (lees
een half stokbrood met zoveel beleg dat na 1 keer licht knijpen, de
helft op je schoot ligt) en ik neem er de beroemde cortado bij dan
hoef ik niet meer dan 3 a 4 euro te betalen en dan zit je echt vol
(En Frits, jij kan weten hoe vol dat is :-)) Dus kortom, zo elke
ochtend en middag, lekker met een krantje erbij en dan maar genieten
van het spaanse leven en dat nog wel voor paar euro, Heerlijk!!
Ok, nu dan maar even over onze kamer. Voor de mensen die het niet
weten, ik zit hier met een vriend van Tilburg en we hebben samen een
appartamentje gehuurd. Na donderdag avond de eerte keer te hebben
gekeken,hadden we vrijdag een afspraak voor de sleutels en het
contract en omdat ons spaans nu net nog niet zo goed is als de
gemiddelde sluwe spanjaard die probeert buitenlandse studenten uit te
knijpen, hadden wij onze spaanse vriend Jorge (lees als gorgie)
uitgenodigd voor de rechtsbijstand. Dat laatste was een schot in de
roos, want Gorgie die begon te ratelen bij het zien van het contract
alsof John Grisham een script voor hem had geschreven. Eigenlijk
klopte alles wel in zijn algemeenheid, maar we hebben overal wel de
puntje op de i moeten zetten om zeker te zijn dat er geen
onduidelijkheid in de toekomst zou ontstaan. Natuurlijk hadden wij
dit ook wel gezien, maar goed je gunt zo jongen ook zo z´n succesjes
(hhmm pfff...) Uiteindelijk de sleutels ontvangen en we konden
verhuizen naar onze piso ! We hebben alletwee een aparte kamer, met
een grote woonkamer + tv, een mooie keuken met oven, koelkast, en
wasmachine ALLEEN geen borden, pannen, bestek, ect.. hmmm dat was dus
ff balen, maar gelukkig wonen wij achter de Corte Igles (lees als:
Bijenkorf maar dan keer 6).
Ook ga ik vanmiddag een spaans kookboek kopen, want na het zien hier
van al die heerlijke ingredienten, heb ik echt zin om ´goed´ en
´lekker´ te kopen (ja Oma en Jeroen het zit in de familie... wat
denken jullie trouwens van verse moten zalf voor 5 Euro de kilo, dat
zijn tenminste prijzen). Ik begin denk ik maar makkelijk met een
tortilla de patas, dat is een soort ommelet met aardappels. Wordt
vervolgd..
Nog ff wat over het uitgaan: Afgelopen donderdag zijn we naar een
feestje gegaan met zowel spanjaarden als veel internationale
studenten. Erg gezellig en je komt echt de meest rare personen tegen.
Het is totaal niet raar, als er om 2 uur ´s nachts tussen de dansende
massa op je rug wordt geklopt met ´lo siento´ en blijkt dat een
vrouwtje van 75 naar de bar moet om haar sangria te bestellen... dus
oma er is nog hoop !!! Vanavond is de eerste zaterdag avond in
Zaragoza en een vriend vanuit madrid komt dan langs om hier een
weekendje te verblijven. Vanavond schijnt het hier een gekkehuis te
zijn van mensen en schijnt super gezellig te zijn.. ik ben benieuwd,
wordt vervolgd..
Ik laat het hier nu maar even bij, anders wordt het teveel. Vandaag
is de eerste dag met wat zonnestraaltjes en dus niet meer zo koud (we
zijn nu al blij als het boven de 10 graden is, wat een armoe... )
Hasta luego,
Arjan
Ps: Ons adres voor lieve kaartjes, donaties, en leuke pakketjes is:
Los Caballeros Elderhorst/ Langenberg
Doctor Casas 10, 5º B izquierda
50008 Zaragoza
España
TENEMOS UN PISO !!!! (parte 2, Arjan)
Vandaag voor de eerste keer contact gekregen met een mogelijke verhuurder en mijn spaanse charme (lees als: no comprendo, puedes repertir, lo siento) heeft ons direct geen windeieren gelegd. Een uur later hadden wij een appartement met twee slaapkamer, een woonkamer met tv, een keuken met wasmachine (mam kun je ff een lijstje sturen met wasprogramma´s, en jeroen z´n kleren gaan zowieso 20 graden te heet, om zodoende mijn kleding kast uit te breiden :-)) ), en een tussen kamertje (aankomstvertrek) + natuurlijk een badkamer met klein badje (helaas hier passen jeroen z´n benen weer niet in....) We zijn dus erg opgelucht dat we deze horde hebben genomen en kunnen nu vol gas ons spaans bij spijkeren..... (lees als heel de dag in de bar zitten cortado´s drinken met een krantje en tv kijken.. HEERLIJK) Dit was even een snelle update, later volgt meer.. vanavond hebben we ons eerste feestje met de buitenlanders van Zaragoza..(schilderswijkfeestje) en morgen gaan we poetsen.. kan eindelijk jeroen eens zijn core business ten toon spreiden..
Hasta luego, (parte 1, Jeronimo)
Buenos diás a todos, Zie hier een mailtje van mij vanuit Zaragoza. De eerste update (Paul Smit, 2004) zullen we het maar noemen. Goed we beginnen vooraan. Zondagmorgen 07.30: Na dagen van voorbereiden en pakken was het eindelijk zover, het vertrek naar Zaragoza. Na afscheid te hebben genomen van ons thuis en familie Van Hoof, stond de eerste etappe van onze reis op het programma, +/- 1250 km rijden naar Irun net over de grens in Spanje. Daar hadden we een Ibis hotelletje gereserveerd waar we de eerste nacht zouden doorbrengen. Nou, dat gedeelte ging dus als een warm mes door de boter, geen kip op de weg! We waren dus eerder dan geplanned aangekomen, 18.30 inclusief een paar ruime stops.Het Ibis hotel was keurig netjes, leek wel net nieuw, met een super relaxed-te douche. s´Avonds hebben we daar nog ´wat´ gegeten. Laat ´wat´ maar achterwegen want ik had zoveel gegeten dat ik de hele nacht niet fatsoenlijk heb kunnen slapen, niet ne maal! Het voorgerecht was al zoveel, daar hadden we samen al genoeg aan, maar je kent me.... ik eet mijn bordje netjes leeg. De volgende dag moesten we nog 280km rijden naar Zaragoza een stukje door de Pyreneen bij San Sebastian, echt super mooi daar, daar rijden we misschien ook nog wel een keertje heen een dezer maanden. Het weer was daar trouwens ook super lekker, 18 graden en zon!Na een paar uur rijden kwamen we rond 13.30 in Zaragoza aan, inmiddels al bewolkt en wat kouder geworden. Het leek ons het beste eerst de universiteit op te zoeken, maar dat was niet zo heel gemakkelijk. Mijn navigatiesysteem kent n.m. niet alle straten in Zaragoza, maar uiteindelijk vonden we het dan ongeveer toch. We besloten onze auto maar ergens neer te parkeren en eerst over de campus te lopen en hostel te zoeken. We liepen naar het dichst bijzijnde hostel dat er van buiten aardig uit zag, het ook nog eens een parkeergarage in de buurt waar we konden parkeren ideaal dus. Alleen was de deur dicht, wij dachten dat het wel de gebruikelijke siesta hier zou zijn dus liepen we nog naar een paar andere hostels. Die zagen er allemaal wat minder uit en ook daar was het siesta. We besloten om terug te lopen naar het eerste hostel en daar voor de eerste week maar eens een kamertje te regelen. Half 5 (einde van de siesta hier), nog steeds dicht. Hmm, dan toch maar eens bellen, prrrrr, deur open. O, hij was dus gewoon de hele tijd open, voor niets 2 uur gewacht. Maar gelukkig was er nog net een kamertje voor ons vrij: 2 bedden, klein eigen badkamertje, t.v.-tje, superschoon en dat alles voor 35.50 samen. Niet slecht dus. ´s Avonds in een barretje nog wat gedronken. Dag 2 in Zaragoza (vandaag dus): Lekker uit geslapen want we waren aardig moe van de eerste dag, daarna lekker ontbeten in een café. We besloten vandaag een spaans mobiele nummer te regelen om hier te kunnen bellen (ook belangrijk voor onze huizenjacht), en een beetje de stad te verkennen om te kijken waar het leuk wonen is.Toen we hier gisteren aan kwamen gereden zag het een beetje oud uit allemaal en hadden we zoiets van: ´Is dit het nu?´. Maar vandaag zijn we naar het centrum gelopen en daar is alles heel mooi, heel veel oude gebouwen mooi schoongemaakt, enkele nieuwe gebouwen en....... Plaza de Pilar, dat is een supergroot en mooi plein waar de MEGAgrote baseliek van Zaragoza staat (Denk aan Sint Pieter afmetingen in Rome, misschien is deze jongen nog wel iets groter!). Met het spaans hier gaat het nog niet zo slecht, af en toe een beetje handen en voeten maar we komen er aardig uit voor onze eerste dagen. We worden ook wel goed geholpen, in El Corte Inglés (soort Bijenkorf), waar we onze mobiele nummer hebben geregeld werden we door twee damens tegelijk geholpen die zorgde dat we meteen konden bellen, was wel netjes. De mensen lijken hier op het begin een beetje onvriendelijk maar als je een beetje met ze praat zijn ze echt supervriendelijk.We hebben ook al foto´s gemaakt, maar die komen later. Proberen eerst te settelen en dan gaan we (lees Arjan), als het lukt, een site launchen.Vandaag onze doelen weer bereikt morgen dan echt op huizenjacht!!! Hasta luego mis amigos!!